Bijna 50 belangstellenden kwamen donderdagavond 20 februari naar de vierdelige presentatie van het werk van onze vereniging. De nwg de Reest is op meerdere terreinen actief, maar er gebeurt veel achter de schermen. Op deze avond vertelden vier actieve leden binnen de vereniging over hun werk, over hun passie.
Ringonderzoek door Judith Schmidt
Als je als jong vogeltje in het vangnet van Judith Schmidt belandt hoef je niet bang te zijn. Je wordt met alle respect en voorzichtigheid behandeld. Judith heeft een ringvergunning voor het ringen van kleine vogels en is een enthousiaste en gedreven vogelbeschermer. Voor de natuurwerkgroep ringt ze in het broedseizoen tientallen bewoners van de kleine nestkasten, zoals boomklevers en bonte vliegenvangers. Maar ringen doet ze thuis ook. In de netten van haar vogelringstation De Smidse belandden inmiddels talloze vogels, die dan voorzichtig uit de soms verwarde knopen van het net worden gehaald. Wist u dat die leuke pimpelmezen behoorlijk kunnen bijten? Judith weet er alles van. Tijdens haar verhaal zien we prachtige foto’s van het meten en wegen van de vogels. Ze worden behoorlijk door de medische molen gehaald, zelfs de vetgraad wordt gemeten. De zaal luistert ademloos. Een gele buik (zichtbaar onderhuids vet) is een goed teken, maar lang niet alle vogels halen vetgraad 5. Voor
vogels is een goede vetgraad van levensbelang. Het is de energievoorraad die nodig is om te bewegen en warm te blijven. Ook in een vogelringstation in een eendenkooi onder de rook van Hasselt is Judith actief. Daar zijn de netvangsten vaak erg spectaculair. Het is een bijzondere ervaring om een nachtegaal of een appelvink uit het net te halen. Of een jonge koekoek. De ringgegevens komen terecht in een grote Europese database. De verworven kennis geeft veel inzicht in het gedrag en leeftijden van vogels, maar kan ook duidelijk maken in hoeverre vogels reageren op de klimaatverandering. Op de website trektellen.nl staat meer info over ringstation De Smidse.
Presentatie fotoclub door Auke van der Meulen
Auke van der Meulen laat op deze avond mooie resultaten van de op 17 januari 2013 opgerichte fotoclub zien. Het doel van de club is tweeledig: plezier hebben in fotografie en het verbeteren van je kwaliteiten als fotograaf. Twee fotocursussen die de nwg in 2011 en 2012 organiseerde met natuurfotografen Maas van de Ruitenbeek en Han Bouwmeester stonden aan de basis van de oprichting van de fotoclub. In het eerste jaar is al veel gepresteerd: een foto-expositie in informatiecentrum De Wheem, er werd op drie locaties gefotografeerd (omgeving landgoed De
Havixhorst, de historische binnenstad van Zwolle en landgoed Eerde) en een avondcursus flitstechniek met fotograaf Johan Kerver. Auke toonde een aantal foto’s die op locatie zijn gemaakt.
Onderhoud van een oud cultuurlandschap door Jan Dijkema
Het Reestdal is een oud cultuurlandschap, door noeste boerenarbeid ontstaan. Al sinds de middeleeuwen wordt het Reestdal bewoond. Boeren bouwde hun huizen op de hogere flanken van het beekdal. De natte hooilanden langs de Reest 
werden gemaaid en op kleine akkertjes werden gewassen verbouwd. Houtwallen en houtsingels werden aangelegd als veekering of erfscheiding, uit kleine hakhoutbosjes haalden de boeren hun hout, meidoornhagen werden aangeplant Bij de boerderijen legden de boeren boomgaarden en eikengaarden aan. Kortom, een prachtig kleinschalig landschap ontstond. Veel van bovengenoemde landschapselementen zijn in ons land verdwenen, maar in het Reestdal zijn ze nog te vinden. Dit oude cultuurlandschap heeft veel onderhoud nodig. Jan Dijkema vertelt 
in een presentatie op welke manier de werkgroep landschapsbeheer van de nwg deze “eilandjes” in het landschap onderhoudt. Zonder de hulp van deze vrijwilligers zullen ecologisch waarden in een prachtig beekdallandschap als het Reestdal op den duur sterk achteruit gaan.
De steenuil in het Reestdal door Henri Timmer
Nederlanders staan bekend als proper en houden van rust, reinheid en regelmaat. We zien dat in het Nederlandse landschap terug. Strakke landerijen, kaarsrechte slootjes en bomen in lange rijen. Akkers vol met mais en aardappelen, 
weilanden zonder koeien en met veel groen asfalt, gras, gras en nog eens gras er vallen bijna geen andere planten meer te bekennen. Henri Timmer is binnen de nwg actief als beschermer van de steenuil. Hij vertelde dat steenuilen helemaal niet van een opgeruimde en nette omgeving houden. Liever een boerenerf met bouwvallige schuurtjes, oude bomen en een paar paarden en koeien in een weiland. Daar vindt de steenuil, het uiltje is niet veel groter dan een merel, zijn voedsel (vooral wormen, kevers en muizen) en een geschikte plek om te broeden. Als die plek er niet is helpt Henri het uiltje aan een prachtige nestkast. 
Inmiddels hangen in het Reestdal al een behoorlijk aantal. Het vorige broedseizoen waren zes bewoond. Henri liet de zaal mooie dia’s zien en hij had veel te vertellen. Over het ringen van de jongen, het meten en wegen. Maar ook over de steenmarter die kasten leeg rooft en over drinkbakken voor vee waarin jonge steenuilen verdrinken. Een kaartje van Nederland laat zien, dat er gelukkig nog plekken zijn waar de steenuil het goed doet. Vooral in De Achterhoek en Twente doet de steenuil het goed.