Veel gedaan in de houtwal, maar het werk is nog lang niet af

Zaterdagmorgen 9 maart 2019  . Lekker pittig weer.  Wind, wolken, nu en dan een zonnetje, typisch maarts sfeertje.  Het is de laatste seizoenklus voor de zaterdagwerkgroep landschapsbeheer van dit werkseizoen. Na twee zaterdagen wilgen knotten duiken de vrijwilligers nu een houtwal in. Deze strook ligt haaks op het fietspad Balkbrug- Oud/Avereest tegenover Den Huizen. In opdracht van beheerder Landschap Overijssel is de groep in februari 2015 ( zie foto boven) begonnen met het stapsgewijs afzetten van bomen en struiken. Nu is het laatste deel van de houtwal aan de beurt.

Meer licht in de houtwal

Biodiversiteit

Op deze locatie is erg goed te zien, hoe een houtwal zich herstelt nadat deze is afgezet. Bomen en struiken lopen meerstammig uit,  voor veel dieren geeft de vegetatie dan veel meer voeding en beschutting dan een wal of singel met hoge opgaande bomen die nog maar weinig licht door laten. Vlinders kunnen zich aan de zuidzijde opwarmen in de zon.  De dichtere begroeiing en de  opgeworpen takkenrillen bieden zangvogels als winterkoning, heggenmus en roodborst nestgelegenheden.  Het regelmatig afzetten van houtwallen en houtsingels, vroeger werd dit door de boeren gedaan,  is gunstig voor de biodiversiteit in het landschap.

Veel houtwallen verdwijnen 

Het gaat niet goed met de houtwallen in ons land.  Vooral in het grootschalige agrarische landschap verdwijnen ze. Het mag niet,  maar veel gemeentes maken zich er niet druk over of er wordt niet of nauwelijks gehandhaafd.  Over een aantal jaren ( eigenlijk nu al) zie je in ons land een tweedeling in het landschap. Meer dan 60 % van het platteland is landbouwgebied waar je nauwelijks nog boerenlandflora en fauna tegenkomt.   Dan hebben we ook nog wat nauur. Iets meer dan 13 % van ons landoppervlak.  Dankzij de natuurbescherming van organisaties en particulieren zijn er nog houtwallen, hakhoutbosjes, meidoornhagen, poelen e.d. , maar het staat allemaal onder grote druk.  Een mooi voorbeeld over de huidige status van het boerenland maakte Nieuwsuur in Friesland.  : ´Het Nederlandse boerenlandschap is dood, geen dier en plante te bekennen´

Nog lang niet klaar 

Met twee grote trekzagen,  beugelzagen, takkenzagen en takkenscharen gaat de groep van elf  aan het werk. In twee of drietallen zoekt een ieder een plek om aan de slag te

Eerder afgezette berkenstam wordt door schimmels afgebroken

gaan. Niet te dicht bij elkaar, dat is in een onoverzichtelijke strook als deze gevaarlijk.  Er is veel opgaand (dood) hout.  De vegetatie wordt gedomineerd door krent, berk en eik. Dat eikenhout hard is en dat je flink moet zagen om er door heen te komen is wel bekend. Maar dat het hout van krentenbomen ook stevig en zwaar is, weet niet iedereen. Vrijgekomen takken worden op rillen gelegd. Al gauw ontstaan er open plekken. De afgezette stammen krijgen straks weer licht om goed uit te kunnen lopen.  Om 12.00 u is de klus niet af.  Niet erg, in het volgend seizoen pakken we deze klus weer op.

We hebben meer handen nodig. Doe je mee? 

Volgend jaar gaan we weer door met dit prachtige werk.  Op het programma staan klussen als wilgenknotten, houtwal afzetten,  heideopslag verwijderen en nog veel meer. In het landschap is er altijd werk. We werken  op mooie plekken in het Reestdal. Met veel handen kunnen we veel doen. En dat aantal handen mag wat ons betreft wel worden uitgebreid. We kunnen jouw hulp erg goed gebruiken. Doe je volgend jaar mee ? Stuur een mailtje naar nwgdereest@gmail.com en je krijgt van ons meer info.