Vogelexcursie : De Duursche Waarden zijn altijd mooi

Om nu te zeggen, dat het perfect weer is voor een vogelexcursie, nee niet echt. De Duursche Waarden liggen er op zaterdagmorgen 25 januari 2010 kleurloos en troosteloos bij, het is koud en grijs en de vraag is natuurlijk: wat vinden de vogels hier van ? We maken dus maar een geintje  : “Tussen 11.10 en 11.20 u hebben we de zeearend besteld”. Die komt natuurlijk niet, maar dat we later op de morgen nog toch een visarend zien vliegen, weten we dan natuurlijk ook niet. We zijn met z’n elven. Na de koffie en de koek, geserveerd vanaf Johans inmiddels vermaarde witte uitklaptafel, lopen we door de dikke grijze rivierklei naar de vogelkijkhut.

blauwe reiger

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veel bezocht

Dit is één van de drukst bezochte vogelhutten in de regio, maar op deze ochtend zit er maar één persoon. Een aardige vogelaar, die vertelt nog niet veel bijzonders gezien te hebben. In de verte staat een vijftal grote zilverreigers wakker te worden en op het water, ver weg, zwemt een groep nonnetjes. En natuurlijk aalscholvers en futen. Die zie je op deze plek altijd. Na een klein halfuurtje geloven we het wel en lopen langs de oevers naar het trekpontje. Veel meerkoeten op het water. Een prachtig gezicht als zo’n zwarte massa er van door gaat. Echt ver vliegen doen ze nooit. Kuifeenden laten zich ook goed bekijken. Het pontje is altijd leuk.

In de vogelkijkhut

Langs de IJssel

Het brengt ons bij de IJsseloever. In de verte zien we de pijp van de oude steenfabriek. Een paar kilometer kuieren met rechts die prachtige traag stromende IJssel en links veel meidoornstruweel. Wat een prachtig landschap. De Duursche( uiter)Waarden mogen niet dicht groeien. Een kudde Schotse Hooglanders en een grote groep kleine IJslandse pony’s zijn hier verantwoordelijk voor. Vlak bij de steenfabiek ontmoeten we een groep fotografen. We horen dat ze vandaag op zoek gaan naar Schotse Hooglanders. Begrijpelijk, het zijn erg fotogenieke dieren. Alleen, ze laten zich nu even niet zien. Een dame vraagt waar we vandaan komen. Balkbrug heeft ze nog nooit van gehoord. “Ligt dat in Friesland?” Waarom zijn we in het onderwijs ooit opgehouden met een degelijk stuk topografie ? In de bosjes rond de fabriek is weer wat beweging, maar verder dan wat mezen en een paar merels komen we niet. Een paar van ons ziet hoog in de lucht een roofvogel aankomen. Het blijkt een visarend. Maar net zo snel als ie is gekomen, vliegt de vogel ook weer weg.

 

ooibos

Oernatuur

Het fietspad voert ons langs de sfeervol en totaal verruigde ooibossen. Het veel weg van oernatuur. Waar zie je dat nog in ons aangeharkte landje ? Het moet hier een paradijs zijn voor ijsvogels en bevers. Na een blubbertocht van een paar honderd meter komen we weer terug op de plek waar we begonnen zijn. Vijf kilometer natuurgenot en 26 vogelsoorten op de lijst. Wat een prachtige morgen !

 

 

 

Meer weten over de Duursche Waarden ? Klik hier.

Over de vogelkijkhut van de Duursche Waarden