Steenmarter en de cameraval

steenmarter

Een ander doel voor onze cameraval is het vastleggen van nachtdieren. In eerste instantie de das. Maar eerst thuis uitproberen. Dat is makkelijker. Experimenteren met de mogelijkheden. Bij mijn composthoop ligt regelmatig spul naast de bak. Wie doet dat toch? De steenmarter! Het is een alleseter, maar waarom die met koffiefilters aan de haal gaat… geen idee.

Biotoop en voedselkeuze

Het biotoop van de steenmarter is bijzonder variabel. Als meest klassiek gelden landelijke dorpen en (verspreide) boerderijen, met bijhorend hinterland van cultuurlandschappen. Sinds enkele decennia zijn steenmarters evenwel ook de steden ingetrokken en hebben er zich meer en meer aan de nabijheid van de mens aangepast. Dit neemt niet weg dat zij ook behoorlijk diep in het bos kunnen worden aangetroffen.

Steenmarters zijn voedselgeneralisten, waarbij zowel een uitgebreid gamma aan dierlijk voedsel, van insecten tot middelgrote zoogdieren en vogels (en hun eieren), als allerlei vruchten en bessen tot het menu behoren. Hoewel de vaak directe nabijheid van menselijke bewoning het menu soms aanzienlijk kan beïnvloeden (afval op composthopen of bij het kippenvoer, kippeneieren, …zie video) , bestaat het voedsel in hoofdzaak uit wildlevende dieren en planten afkomstig uit de omgeving van de schuilplaats.

steenmarter aan het eten

Overeenkomstig dit menu, hebben steenmarters geen jachtwijze die specifiek gericht is op een bepaald prooitype. Een belangrijk deel van het voedsel wordt dan ook eerder ‘toevallig’ gevonden tijdens de nachtelijke exploraties van het leefgebied,waarbij vooral het gehoor en de reuk een belangrijke rol spelen. Dit neemt uiteraard niet weg dat goede voedselsites gericht meermaals worden aangedaan: rijpend fruit (kersen, pruimen, mispels, …) of (schijn)vruchten (zwarte nachtschade, aalbessen, taxus, aardbei, …), slaapplaatsen van vogels (huismussen, merels, …), graanzolders met muizen, bijenstallen (honing), … Kippenhokken worden vaak bezocht voor de eieren, die doorgaans in hun geheel worden weggedragen om op een rustige plek te worden genuttigd. Het gebeurt dat ook de kippen zelf worden gedood, waarbij dan meestal de kop wordt afgebeten en weggedragen. Het verplaatsen van het voedsel naar een rustige plek leidt er ook toe dat op de schuilplaatsen vaak accumulaties van prooiresten (pluimen, verdroogde vleugels of stukken vacht, …) ontstaan.

In december 2013 hebben we een dialezing gehad over marters:

Kees Boele houdt warm pleidooi voor steen- en boommarter