Mooie knotklus op Krok

De gelagkamer van De Wheem is rond 08.45 u. goed bezet. Het is zaterdagmorgen 10 december 2022. Buiten vriest het bijna 5 graden, de lucht is grijs en wind is er nauwelijks.  Ideale omstandigheden voor de vijftien vrijwilligers van onze zaterdagmorgen werkgroep.  Ze hebben er allemaal zin in. Mieke en Chris hebben alles weer prima geregeld: koffie en krentenwegge vooraf en buiten staat ie al klaar: een aanhangwagen vol gereedschap met daarbovenop tien ladders. Na een woordje van Chris op weg naar de werkplek. Die ligt vlak bij Dedemsvaart, aan De Mulderij.  Insiders weten dat het hier Het Krok of Krok  wordt genoemd.  Een benaming die je nog op oude topografische kaarten tegen komt. Op de website Topotijdreis vind je nog kaarten uit de jaren ’50 en nog veel oudere  waarop het gebiedje is aangegeven met de benaming Krok.  Krok zou vroeger de betekenis hebben gehad van hooiafval of hooizaad. Zou best kunnen,  de plek  waar we deze morgen werken bestaat uit Reestdalhooilanden.

Cultuurhistorie 

Aangekomen op de werkplek ( De Mulderij ligt en noorden van Dedemsvaart, in de bovenloop van het Reestdal,  )krijgen de knotters een ladder, een takkenschaar en een zaag.  Er moet niet alleen geknot worden,  maar ook gesleept.  De wilgen staan langs een slootje dat afwatert op de Reest.  Een dunne ijslaag levert het bewijs van een nacht matige vorst.  We gaan hier niet over één nacht ijs. De takken worden daarom over de sloot gegooid,  ook vaak in  de sloot en worden aan de overkant verzameld en keurig op stapels gelegd.  Zo heeft iedereen een taak.  Het knotten van wilgen is een cultuur historische bezigheid, je zou het kunnen vergelijken met het dorsen van graan of het vlechten van hagen en heggen.  Bezigheden die niet meer passen in ons verknalde grootschalige agrarisch industriële landschap. Knotwilgen zijn oude landschapselementen die nog bestaan dankzij het enthousiasme van talloze knotploegen in ons land. Karakteristieke blikvangers in het oude Hollandse landschap, dat we overigens op  veel plekken naar de Filistijnen zien gaan.  Wat gaan we als Nederlander slordig met ons landschap om ! Wanneer komt de kentering ?

Pittig 

Wilgen knotten is pittig werk. De meeste vrijwilligers vinden het één van de leukste klussen ( veel boeiender dan boompjes uit de heide halen) , maar weten ook dat het veel energie kost. Je staat er versteld van hoe lang en dik een wilgentak kan worden in twee jaar tijd ! Wat een natuurkrachten !  Daar kun je frustraties ( mochten die er zijn)  wel op kwijt. We knotten de wilgen om de twee jaar.  Op de locatie staan ongeveer 25 langs de oprit naar de hooilanden toe ( zijn in 2023/2024 aan de beurt) en ruim 30 op de plek van vandaag.  Aan het eind van de morgen zijn we allemaal moe, maar ook tevreden. Wat is samen werken in het landschap dankbaar werk. Je ziet altijd wat je gedaan hebt. Het is goed voor je lijf en je geest.  We merken dat de belangstelling voor onze drie groepen landschapsbeheer aan het toenemen is.  Twee groepen zitten min of meer vol ( werkgroep landschapsbeheer wil nog wel graag meer vrouwen aan het werk) , maar de zaterdaggroep kan nog wel wat mensen gebruiken.

Mailtje naar nwgdereest@gmail.com  als je belangstelling hebt.

Dat knotwilgen al heel lang in het landschap voorkomen  zie je terug in de kunst.

Meer info in  dit artikel.

Over knotwilgen in de kunst