Het Rabbingerveld wordt steeds mooier… maar het gaat niet vanzelf

Zaterdagmorgen 10 februari  zou een bijzondere dag voor de werkgroep landschapsbeheer worden.  Niet omdat we voor Het Drentse Landschap aan het werk gingen, dat deden we al vaker, nee het ging om iets anders.  In samenwerking met de Drentse organisatie probeerden we op één morgen een heleboel mensen op de been te krijgen om zodoende een grote slag te slaan. We stonden nog nooit in de agenda van Het Drentse Landschap met een oproep om mee te helpen.  Op website van het DL was er aandacht voor deze werkmorgen. Meer dan 3400 mensen bereikten we op onze Facebook-pagina , het bericht werd 12x gedeeld, o.a. door Natuurvereniging Zuidwolde (700 leden) en Het Drentse Landschap (7400 volgers op Facebook) Op onze website deden we nog een oproep, 141 mensen lazen het bericht. Het mag duidelijk zijn: het zou behoorlijk uit de hand kunnen lopen. Hadden we wel genoeg gereedschap? Hoeveel kommen soep kunnen we schenken vanuit de gamel die we altijd meenemen? Uiterlijk vrijdag kon iedereen zich opgeven.  En toen… toen de deadline was verstreken konden we uiteindelijk (vijf aangemelde personen uit hetzelfde gezin bleken griep te hebben) rekenen op twee (?!) vrijwilligers. …………. Gelukkig hadden we onze eigen werkgroep nog en konden we met uiteindelijk met 17 man/vrouw aan de slag.

De opslag gooien we op bultjes

Nieuwe natuur

Het Rabbingerveld bestaat in feite uit twee gedeeltes.  De overeenkomst is dat deze nieuwe natuur zich mag ontwikkelen op voormalige landbouwgronden. Daarvoor (rond 1900) was het vroeger onderdeel van het uitgestrekte woeste  Nolder-en Bazuinerveld.  In de eerste helft van de 20ste eeuw is het gebied in cultuur gebracht. In 2005 zette Het Drentse Landschap de klok weer terug. De bovenste (bemeste) bouwvoor werd verwijderd tot op het arme gele zand. Hierop mocht de heide zich ontwikkelen. In 2017 werd het tweede deel afgerond. Op de luchtfoto is het verschil tussen beide delen goed te zien.  Inmiddels valt er op gebied van flora en fauna al veel te genieten.  Met enige regelmaat blijkt tijdens inventarisaties dat er bijzondere planten, paddenstoelen en (korst)mossen voorkomen.  Het open karakter van het terrein is geweldig om te ervaren.  Samen met Meeuwenveen/Takkenhoogte en De Wildenberg vormt het Rabbingerveld een belangrijk ecologisch geheel en krijgen de karakteristieke en kwetsbare heideflora en- fauna weer nieuwe kansen. Het gebied moet dan wel open blijven.  Een familie Schotse Hooglanders en een kleine kudde schapen zijn ingehuurd om zoveel mogelijk groen uit de heide weg te grazen, maar er staan in het “oude ” deel van het gebied dennetjes en berken van zes, zeven jaar oud en daar halen deze grote grazers hun snuit voor op.  Wie dát dan moeten doen? Wij dus.

Hard gewerkt

Met z’n zeventienen konden we een hele slag slaan. De grond was bevroren, dus boompjes uit de grond spitten (wat we graag doen) was er niet bij. Met takkenschaar en zaag werd de opslag uit de heide gehaald en op bultjes gelegd. Hier en daar mochten wat boompjes blijven staan. Roodborsttapuit en misschien in een volgende winter de klapekster zullen ons er dankbaar voor zijn. Aan het eind van de morgen maakten we een schatting : ruim 4000 m2 heide geschoond van opslag. Dat is bijna een halve hectare! Op de tweede zaterdag in maart gaan we hier verder. Zin om mee te doen ? Of zullen we maar ophouden om dit te vragen ?