De laatste werkmorgen van het seizoen

Zaterdagmorgen 10 maart. Twee paartjes kieviten dartelen over de vlakte van het Rabbingerveld.  Een boompieper ( of is het een graspieper) stijgt verticaal omhoog en dwarrelt als een parachute weer naar beneden.  Hoog boven in de grijze lucht zweeft een buizerd. De vogelwereld ontwaakt. Het is ook al bijna voorjaar, het mag ook wel een keer.  Na zo’n lange donkere winter is het heerlijk om weer vogelgeluiden te horen. In de verte zien we een paar bruine vlekken tegen de bosrand. Vier Schotse Hooglanders die hier in deze lap nieuwe natuur een prachtig leven hebben. OK,  ooit zullen ze oog in oog staan met de (biologische) slager en zal hun spiermassa door Het Drentse Landschap worden aangeboden inde vorm van biefstuk of gehakt, maar wat hebben deze dieren een ruimte !

Tuinieren in het groot 

Rond de klok van 09.15 u zijn we er allemaal.  Vorige maand was de groep wat groter, maar nu, met een man/vrouw of dertien kunnen we weer een hele grote slag slaan.  Van Chris krijgen we het gereedschap. We kunnen kiezen: de takkenschaar, de kleine zaag of de spade.  Bij de meesten gaat de voorkeur uit naar de combinatie takkenschaar/zaag. Logisch, de meeste boompjes zijn te groot om te worden uitgespit.  Kleine dennetjes trek je er met de hand zo uit. De berken en grotere dennen zaag je vlak boven de grond af. Heidebeheer:  het is tuinieren in het groot. Niet te veel bij nadenken, niet te veel voor je uit kijken, je zou eens mismoedig kunnen worden.  Wat staat er nog een opslag ! Wanneer is dit project ooit klaar ? Het antwoord is snel gegeven : NOOIT!  En dat is ook niet erg. Overal waar we komen staat bijna geen boompje meer in de hei.  Als een stel hongerige grote grazers werken we elke strekkende meter af.  Alle uitgestoken, gezaagde en geknipte boompjes gooien we op bulten. Hier en daar laten we wat opslag staan. Voor de variatie.  Het Rabbingerveld wordt anders wel een erg eentonige vlakte.  Misschien  wordt zo’n berkje wel een uitkijkpost voor een roodborsttapuit of graspieper.

Zinvol 

Maar om nog weer even terug te komen op die vraag of we hier ooit klaar zullen zijn.  De komende twee jaar halen we alle opslag uit de hei op plekken waar dat nodig is.  Daarna is het een kwestie van bijhouden.  Als de schapen en Hooglanders de jonge blaadjes van uitlopende boompjes opeten komen we een heel eind.  Straks in de zomer verbaas je je over de hoeveelheid boompjes die je over het hoofd hebt gezien.  Er zullen ook wel weer nieuwe zaailingen opkomen. Maar dat is allemaal klein grut. Nu zitten we nog in een andere fase.  Het gaat nu om boompjes van zes/zeven jaar oud.  Daar gaan we volgende seizoen weer mee door. Het Rabbingerveld kan uitgroeien tot een prachtig open terrein met een bijzondere flora en fauna. Maar dan moeten we het niet dicht laten groeien. Heide valt niet voor niets onder cultuurlandschap. Allemaal mensenwerk !

Het werkseizoen zit er weer op. In september gaan we weer door.