Weer een stukje heide gered

Het is zaterdagmorgen 8 september 2018.  Tijd : 09.15 u. Het nieuwe werkseizoen voor onze zaterdaggroep landschapsbeheer is weer begonnen. De opkomst kon nog wel wat beter, maar dat is in september wel vaker het geval.  Op het heideveld langs het betonfietspad tussen De Haardennen en de boswachterij Staphorst staan honderden boompjes die er niet horen. Berkjes domineren, maar ook wilgen groeien er, vooral op plekken waar het wat natter is. Hier en daar probeert een zaailing van een grove den een nieuw bestaan op te bouwen.

Doorgang 

We spreken aan het begin van de klus af, dat we een soort doorgang proberen te maken naar het dichtstbijzijnde vennetje. Gewapend met spade en takkenschaar duiken we het terrein in en beginnen met de klus.  `Je kunt de boompjes beter uitspitten`, adviseert Chris, dat heeft het meeste effect.´ Dus doen we dat.  In een mum van tijd liggen er overal bergen stervende uit de grond gerukte bomen op bulten in de hei.  Natuurbeheer is keuzes maken. Je doodt de ene plant om de andere te behouden.  Liefde voor de natuur wordt dan wel erg selectief.

Lange adem 

Als een langzaam oprukkende bosmaaier werken we gestaag naar het vennetje toe. Echter, aan het eind van de werkmorgen is er nog geen water te bekennen.  Is er eigenlijk wel een ven?  We komen er gewoon nog niet doorheen, de opslag van al die bomen, het zijn er gewoon veel te veel. Uit ervaring weten we dat heidebeheer erg tijdrovend is en een proces van lange adem.  We komen dus gewoon weer terug. Het gebiedje is te mooi om het helemaal dicht te laten groeien.